Αληθινά εγκλήματα

Μια ευχάριστη αναστάτωση επικρατούσε εκείνη την ημέρα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στο Ηράκλειο. Οι φοιτητές, αλλά και καθηγητές από ιδρύματα όλης της χώρας, περίμεναν πώς και πώς τη διάλεξη δύο κορυφαίων στον τομέα των ηλεκτρονικών υπολογιστών, σε μια εποχή που η πληροφορική ήταν λέξη γνωστή σε λίγους. Ο ένας ήταν ο 39χρονος Βασίλης Ξανθόπουλος, καθηγητής και πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής και ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας, με θητεία σε αμερικανικά πανεπιστήμια (Μοντάνα, Σίρακιουζ, Χάρβαρντ και Σικάγο), στο Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ της Γερμανίας και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ο δεύτερος ήταν ο 33χρονος Στέφανος Πνευματικός, με εξίσου λαμπρές περγαμηνές, διευθυντής του Τομέα Υπολογιστικής Φυσικής στο Ερευνητικό Κέντρο Κρήτης. Το κοινό στο αμφιθέατρο του ιδρύματος ρουφούσε κάθε λέξη των δύο πανεπιστημιακών κατά τη διάρκεια του δίωρου σεμιναρίου. 

Μόλις τελείωσε το επιδοτούμενο σεμινάριο, οι φοιτητές κατέβηκαν στην αίθουσα των τερματικών του Ερευνητικού Κέντρου, όπου θα συνεχιζόταν το μάθημα. Μόνο ένας δεν τους ακολούθησε. Ήταν ο Γιώργος Πετροδασκαλάκης, ένας 32χρονος μεταπτυχιακός φοιτητής, με πρόωρα ασπρισμένα μαλλιά, αραιωμένα μπροστά και κουρεμένα σχεδόν γουλί, ο οποίος βγήκε από το κτίριο και κατευθύνθηκε στο πάρκινγκ, όπου είχε αφήσει το αυτοκίνητό του. Φόρεσε την καμπαρντίνα του για να κρύψει την καινούργια επαναληπτική καραμπίνα που πήρε στα χέρια και επέστρεψε μετά από λίγα λεπτά.

Στο πόντκαστ μιλούν η δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πατρίς» του Ηρακλείου, Άννα Παπαδοκωστάκη, ο δημοσιογράφος Γιώργος Κούσουλας, που είχε καλύψει το μακελειό ως απεσταλμένος της εφημερίδας «Απογευματινή» από την Αθήνα, καθώς και η δικαστική ψυχολόγος Έρη Ιωαννίδου, διδάσκουσα στο Hellenic American University και επιστημονική συνεργάτιδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος.

OΠαναγιώτης, ένας 35χρονος ιδιοκτήτης χυτηρίου, μπήκε ανήσυχος εκείνο το πρωί στο Αστυνομικό Τμήμα Πειραιά. Ήθελε να δηλώσει την εξαφάνιση της γυναίκας του, που δεν είχε δώσει σημεία ζωής από την προηγούμενη ημέρα.

 

Το ζευγάρι βρισκόταν ήδη σε διάσταση ενάμιση χρόνο, όταν, στις 11 Ιουνίου 1982, τα ίχνη της Θοδώρας χάθηκαν μυστηριωδώς. Δεν επέστρεψε το βράδυ και τα τρία παιδιά τους, που ζούσαν μαζί της στη Νίκαια, ειδοποίησαν τη γιαγιά τους, αφού είχαν μείνει μόνα τους. Ο πατέρας τους πήγε το πρωί από το σπίτι και στη συνέχεια, φανερά ανήσυχος, δήλωσε την εξαφάνισή της στο Αστυνομικό Τμήμα Πειραιά. Οι αξιωματικοί της Ασφάλειας, που ανέλαβαν την υπόθεση, αναζήτησαν το τελευταίο «στίγμα» της γυναίκας. Τι είχε συμβεί στην 30χρονη Θοδώρα; Σίγουρα κάτι κακό, είπαν οι γονείς της, αφού δεν θα εγκατέλειπε ποτέ τα παιδιά της, για κανένα λόγο...

 

Στο πόντκαστ μιλούν οι δημοσιογράφοι Όλγα Μαύρου, που είχε καλύψει την υπόθεση για την εφημερίδα «Έθνος», και Σταύρος Μαλαγκονιάρης, ο οποίος είχε παρακολουθήσει την αναπαράσταση για την εφημερίδα «Αυριανή» και την εκδίκαση της υπόθεσης για το «Έθνος».

Στην Κανδήλα, ένα μικρό χωριό της επαρχίας Ξηρομέρου, στους πρόποδες των Ακαρνανικών Ορέων, στην Αιτωλοακαρνανία, η μόνη «παραφωνία», όπως έλεγαν οι κάτοικοι, ήταν ο Γιάννης, ένας ιδιόρρυθμος άνθρωπος, ο οποίος τάραζε συχνά την ηρεμία τους. Υπηρετούσε στην Ελληνική Χωροφυλακή, αλλά το 1950 παραιτήθηκε για να διοριστεί στο υπουργείο Εργασίας, όπου παρέμεινε έως την συνταξιοδότησή του. Μιλούσε σε άπταιστη καθαρεύουσα, κυκλοφορούσε πάντα με κοστούμι στο οποίο έκρυβε το 9άρι πιστόλι του και ψαχνόταν μονίμως για φασαρία. 

Έκρυβε τον πραγματικό του χαρακτήρα και την ψυχοπαθολογία που κουβαλούσε για χρόνια κάτω από το κοστούμι που φορούσε μέρα και νύχτα. Μάλιστα, λίγο έλειψε να γίνει πρόεδρος της κοινότητας στις τελευταίες εκλογές, τις οποίες έχασε για μερικές ψήφους.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικό νοσοκομείο της Αθήνας, αλλά επιστρέφοντας στο χωριό, υποτίθεται θεραπευμένος, τίποτα δεν είχε αλλάξει στη συμπεριφορά του: συνέχισε να είναι εριστικός με όλο τον κόσμο. Έφτασε σε σημείο να πυροβολήσει εναντίον κάποιων συγχωριανών του, επειδή τόλμησαν να πλησιάσουν το συρματόπλεγμα που είχε απλώσει γύρω από το σπίτι του. Για έναν καβγά στο καφενείο του διπλανού χωριού με δύο συγχωριανούς του, που είχε τις ρίζες του σε παλιές κτηματικές διαφορές, ξέσπασε την εκδικητική μανία του στις συζύγους και στα παιδιά τους, πρωταγωνιστώντας σε μια τραγωδία που μνημονεύεται ακόμη και σήμερα, 35 χρόνια μετά, στην επαρχία Ξηρομέρου της Αιτωλοακαρνανίας.

Στο πόντκαστ μιλούν ο «πρύτανης» του αστυνομικού ρεπορτάζ Πάνος Σόμπολος, που είχε καλύψει το τετραπλό έγκλημα ως απεσταλμένος της ΕΡΤ, ο ανταποκριτής αθηναϊκών εφημερίδων στην Αιτωλοακαρνανία Νίκος Κανής, η δημοσιογράφος Μαριάννα Μητροπούλου, αρχισυντάκτρια στην ιστοσελίδα της εφημερίδας «Πατρίς» του Πύργου και δημιουργός του επιτυχημένου πόντκαστ «Ματιές στο αρχείο», και η Αγγελική Καρδαρά, τακτική επιστημονική συνεργάτιδα του Κέντρου Μελέτης του Εγκλήματος και διδάκτωρ του τμήματος επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο 54χρονος χειρουργός Νίκος Γιαννόπουλος, παιδί εννιαμελούς οικογένειας από το Βαρθολομιό Ηλείας, ήταν από τετραετίας διευθυντής στην Α’ Χειρουργική Κλινική του Ευαγγελισμού, εγνωσμένης αξίας επιστήμονας, με σπουδές στην Ελλάδα και τη Γερμανία, υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αγαπητός σε ασθενείς και συναδέλφους, συμμαθητής, προσωπικός φίλος και γιατρός του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ήταν επίσης αρχίατρος στον Οργανισμό Λιμένος Πειραιώς. Όλοι είχαν να λένε για το πόσο καλός γιατρός και άνθρωπος ήταν, καθώς χειρουργούσε και περιέθαλπε τους ασθενείς του ακόμη κι αν η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επέτρεπε να αντεπεξέλθουν στα ιατρικά έξοδα.

Τον Οκτώβριο του 1961 η αγαπημένη του Φιφή έφυγε από τη ζωή μόλις στα 48 της χρόνια, χτυπημένη από τη λευχαιμία. Ο κόσμος του γκρεμίστηκε, αλλά έπρεπε να βρει τη δύναμη να σταθεί στα πόδια του, αν μη τι άλλο για χάρη της κόρης του, της Κλαίρης, που ήταν 21 ετών. Αποφάσισε να την στείλει στο Μόναχο για σπουδές. Το διάβασμα θα μπορούσε να της απαλύνει τον πόνο. Κι εκείνος θα προσπαθούσε να ξεχάσει, δουλεύοντας με τις ώρες στον Ευαγγελισμό. Όμως τα Χριστούγεννα ήταν μοναχικά. Στολίδια, γιρλάντες, πολύχρωμα φώτα, τίποτα δεν τον άγγιζε. Δεν θα άντεχε να περάσει και το Πάσχα μόνος του στην Αθήνα. Κάθισε και έγραψε στην Κλαίρη ένα γράμμα. Σε τρεις μέρες, δηλαδή την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου, θα έφευγε για τη Γερμανία, να κάνουν μαζί Πάσχα στο Μόναχο. 

Ήταν 8 και τέταρτο το πρωί, Τρίτη, 17 Απριλίου 1962. Ο 54χρονος χειρουργός βγήκε από το σπίτι του, επί της οδού Μουρούζη 7 κοντά στην πλατεία Ρηγίλλης, κρατώντας την τσάντα του και το γράμμα που είχε γράψει στην Κλαίρη. Πήγε στο περίπτερο, αγόρασε την εφημερίδα του και ένα γραμματόσημο και κατευθύνθηκε προς το γραμματοκιβώτιο έξω από το κτίριο του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας. Έριξε μέσα τον φάκελο, αλλά προτού κάνει λίγα βήματα βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν άνδρα που κρατούσε κυνηγετικό όπλο, κρυμμένο μέσα σε μια εφημερίδα.

Στο πόντκαστ ο δρ. Εγκληματολογίας και δικηγόρος Παναγιώτης Παπαϊωάννου μιλά για τα χαρακτηριστικά του εγκλήματος και τον «ημιοργανωμένο» τρόπο εκτέλεσης και σχολιάζει την απόφαση του δικαστηρίου.

Mάταια περίμεναν την Σούζαν Ίτον στις εργασίες του διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης σε ξενοδοχείο στο Κολυμπάρι Χανίων εκείνο το απόγευμα, 2 Ιουλίου 2019. Η 60χρονη Αμερικανίδα βιολόγος και ερευνήτρια του Ινστιτούτου Max Planck, που σύμφωνα με το πρόγραμμα επρόκειτο να μιλήσει λίγο μετά τις 6, δεν είχε εμφανιστεί ούτε είχε ειδοποιήσει ότι κάτι της συνέβη. Οι διοργανωτές του συνεδρίου περίμεναν με αμηχανία κάποιο νέο της, αλλά νύχτωσε κι εκείνη παρέμενε άφαντη. Αποφάσισαν να ειδοποιήσουν την Αστυνομία.

 

Το μόνο στοιχείο που είχαν στα χέρια τους οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Χανίων, οι οποίοι ανέλαβαν τις έρευνες, ήταν ότι η βραβευμένη από την Αμερικανική Εταιρεία Κυτταρικής Βιολογίας και την Ένωση Γυναικών Ακαδημαϊκών επιστήμονας έφυγε από το ξενοδοχείο όπου έμενε γύρω στις 3 το μεσημέρι και, μέχρι να αρχίσουν οι απογευματινές εργασίες του συνεδρίου, πήγε για τρέξιμο, όπως συνήθιζε να κάνει, καθώς η γυμναστική ήταν μέρος της καθημερινότητάς της ‒ είχε και μαύρη ζώνη στο ταε κβον ντο. Η γυναίκα δεν είχε πάρει τίποτα μαζί της. Τα ρούχα της, το πορτοφόλι με τα χρήματά της και το κινητό της τηλέφωνο βρέθηκαν άθικτα στο δωμάτιό της. Όλα αυτά μαρτυρούσαν ότι δεν είχε εξαφανιστεί με τη θέλησή της. Πιθανότατα κάτι κακό τής είχε συμβεί...

 

Στο πόντκαστ μιλά ο δημοσιογράφος Χάρης Λεοντάκης, ο οποίος είχε καλύψει την υπόθεση για τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha. Ακούγονται, επίσης, οι δύο νέοι που εντόπισαν το άψυχο σώμα της Ίτον, ο ιατροδικαστής Αντώνης Παπαδομανωλάκης, οι αξιωματικοί της Ασφάλειας Χανίων που ανακοίνωσαν την εξιχνίαση της υπόθεσης και οι δικηγόροι των δύο πλευρών.