Felieton Tomasza Olbratowskiego

Skarbówka coraz częściej szuka przychodów z nieujawnionych źródeł, a podatnicy muszą się tłumaczyć, skąd mieli pieniądze na samochód albo jakim cudem emeryt wykupił w tym miesiącu wszystkie leki. Nie pomoże nawet powołanie się na oszczędności w skarpecie, bo jeszcze trzeba będzie wykazać, skąd miało się na skarpetę.

Tomasz Olbratowski zastanawia się więc, czy wystarczającym wyjaśnieniem może być sprzedaż prawdziwków i maślaków oraz dlaczego najłatwiej sprawdzić drobnego przedsiębiorcę, który jest jednocześnie prezesem, księgowym, kierowcą, magazynierem, działem reklamacji i człowiekiem, który wieczorem płacze nad ZUS-em. A na końcu i tak wracamy do najważniejszego pytania: skąd emeryt miał na leki?

Nasza reprezentacja zagrała mecz ze Szwecją. To jest jedno z tych zdań, po których wiesz, że nie usłyszysz już niczego pozytywnego. Bo to nie był w naszym wykonaniu mecz, ale męcz. Przegraliśmy męcz 1 do 3. To prawda. Ale nawet w takich sytuacjach trzeba patrzeć szerzej nie wężej.

Oszuści nie śpią, tylko oszukują. Przez internet, przez telefon, na wnuczka, kryptowaluty i piramidy finansowe. A my naiwni dajemy się wrabiać. Tylko jak właściwie zostaje się oszustem i od czego zacząć ten zawód?

Naród kłóci się o „Lalkę”! Mamy nowy serial Netflixa, film kinowy i dwie starsze ekranizacje. Czyli razem aż cztery „Lalki” – i wystarczająco dużo powodów, żeby rozpocząć narodową dyskusję.

Tomasz Olbratowski z przymrużeniem oka przygląda się sporowi o ekranizacje powieści Bolesława Prusa. W humorystyczny i pełen ironii sposób przedstawia historię Wokulskiego, jego miłosnych rozterek oraz relacji z Izabelą Łęcką. Czy Wokulski pomylił miłość z programem lojalnościowym? I dlaczego Polacy potrafią kłócić się nawet o XIX-wieczną powieść?

Byli lekarze, którzy w tym samym czasie mieli dyżur na dwóch SOR-ach, a sami siedzieli w domu. Tomasz Olbratowski zastanawia się więc, jak wyglądałoby to w innych zawodach. Nauczyciel jednocześnie uczy w Toruniu i Szczecinie, choć siedzi w domu i robi masło na handel. Pilot leci do Nowego Jorku i Tokio, a w rzeczywistości ogląda Ekstraklasę z pilotem w ręku.

Bo człowiek może być tylko w jednym miejscu na raz. Chyba że pracuje w publicznej służbie zdrowia. Wtedy ciało zostaje w domu, nazwisko idzie na dyżur, a wynagrodzenie jest wszędzie.